اختلال تعادل پس از سکته مغزی یک عارضه شایع و اغلب ناتوان کننده سکته مغزی است که تا ۸۵ درصد از بازماندگان سکته را تحت تاثیر قرار می دهد. این اختلالات می توانند از بی ثباتی خفیف تا بی ثباتی شدید متغیر باشند و به طور قابل توجهی بر توانایی فرد در راه رفتن، حرکت در اطراف و انجام فعالیت های روزانه تأثیر بگذارند.
تعادل فرآیند پیچیده ای است که شامل چندین سیستم حسی از جمله بینایی، حس عمقی (حس موقعیت بدن) و عملکرد سیستم وستیبولار می شود. سکته مغزی می تواند به هر یک از این سیستم ها آسیب برساند و منجر به مشکلات تعادل شود.
دلایل اختلال تعادل پس از سکته مغزی
ضعف یا فلج: اگر سکته مغزی عضلات یک طرف بدن را تحت تاثیر قرار دهد، حفظ تعادل را دشوار می کند. این به این دلیل است که قسمت ضعیف یا فلج بدن ممکن است قادر به حمایت یا هماهنگی کافی نباشد.
از دست دادن حس: سکته مغزی همچنین می تواند به اعصاب حسی آسیب برساند، که می تواند منجر به اختلال در حس عمقی و عملکرد دهلیزی شود. این می تواند حفظ حس مکان بدن شما در فضا و هماهنگ کردن حرکات را دشوار کند.
مشکلات بینایی: مشکلات بینایی، مانند دوبینی یا اختلال در درک عمق، نیز می تواند خطر بروز مشکلات تعادلی پس از سکته مغزی را افزایش دهد، این به این دلیل است که بینایی یک ورودی مهم برای تعادل است.
انواع اختلالات تعادل
نوع خاصی از اختلال تعادل تجربه شده پس از سکته مغزی به محل و شدت آسیب سکته مغزی بستگی دارد. برخی از انواع رایج اختلالات تعادل عبارتند از:
- سندرم پوشر: این یک بیماری نادر است که باعث میشود شخصی خود را از روی صندلی یا تخت پایین بیاورد، حتی زمانی که نمیخواهد بایستد. این بیماری در اثر آسیب به ناحیه خاصی از مغز به نام لوب جداری ایجاد می شود.
- آتاکسی: این وضعیتی است که باعث حرکات تند و ناهماهنگ می شود. این بیماری در اثر آسیب به مخچه، بخشی از مغز که مسئول تعادل و هماهنگی است، ایجاد می شود.
- سرگیجه: این احساس سرگیجه یا چرخش است. این به دلیل مشکلات گوش داخلی است که مسئول تعادل است.
درمان اختلال تعادل پس از سکته مغزی
هیچ درمان واحدی برای اختلالات تعادل پس از سکته مغزی وجود ندارد، اما راهکارهایی وجود دارد که می تواند به بهبود تعادل و کاهش خطر سقوط کمک کند. این درمان ها ممکن است شامل موارد زیر باشد:
فیزیوتراپی: فیزیوتراپیست ها می توانند تمرین ها و تکنیک هایی را برای بهبود تعادل و هماهنگی به شما آموزش دهند.
کاردرمانی: متخصصان کاردرمانی سکته مغزی در منزل به بیماران کمک کنند تا فعالیت های روزانه مانند پیاده روی، لباس پوشیدن و آشپزی را بتوانند بطور مستقل انجام دهند.
وسایل کمک بصری: وسایل کمک بینایی مانند عصا، واکر و عینک منشوری می توانند به بهبود تعادل و جهت گیری کمک کنند.
دارو: در برخی موارد، ممکن است دارو برای کمک به سرگیجه یا سایر علائم مرتبط با اختلالات تعادل تجویز شود.
کاردرمانی در منزل
کاردرمانگران نقش مهمی در کمک به افراد مبتلا به اختلالات تعادل پس از سکته دارند. آنها طیف وسیعی از مداخلات و استراتژی ها را برای بهبود تعادل، کاهش خطر سقوط و افزایش استقلال عملکرد کلی ارائه می دهند.
کاردرمانگران یک ارزیابی کامل برای بررسی تعادل، تحرک کلی و توانایی های عملکردی فرد انجام می دهند. آنها عواملی مانند قدرت عضلانی، هماهنگی، ادراک حسی و پردازش بصری را در نظر می گیرند. این ارزیابی به آنها کمک می کند تا مناطق خاصی را که نیاز به توجه دارند شناسایی کرده و بر اساس آن برنامه درمانی را تنظیم کنند.
کاردرمانگران از مداخلات مختلفی برای رفع مشکلات تعادل پس از سکته مغزی استفاده می کنند. اینها ممکن است شامل موارد زیر باشد:
تمرینات تقویتی : تمرینات برای تقویت عضلات مرکزی، پاها و بازوها برای حفظ وضعیت و ثبات ضروری هستند. این تمرینات ممکن است شامل فعالیت های تحمل وزن، تمرینات دامنه حرکتی و تمریناتی برای افزایش تعادل باشد.
آموزش یکپارچگی حسی: هدف درمان یکپارچگی حسی بهبود توانایی مغز برای پردازش و تفسیر اطلاعات حسی از بدن و محیط است. این می تواند به افراد مبتلا به اختلالات تعادل کمک کند تا سیگنال های حس عمقی (وضعیت بدن) و تعادلی را بهتر تفسیر کنند.
آموزش پردازش بینایی: آموزش پردازش بینایی بر بهبود توانایی تفسیر نشانه های بصری و درک محیط اطراف تمرکز دارد. این می تواند به کارهایی مانند تصمیم گیری در مورد مسافت ها، شناسایی موانع و حفظ تمرکز بینایی در حین راه رفتن کمک کند.
اصلاحات محیطی: کاردرمانگران محیط خانه فرد را ارزیابی می کنند و خطرات بالقوه ای را که می تواند خطر سقوط را افزایش دهد شناسایی می کند.
وسایل کمکی: در برخی موارد، کاردرمانگران ممکن است وسایل کمکی مناسب مانند عصا، واکر یا ارتز را برای افزایش حمایت و ثبات در حین راه رفتن یا سایر فعالیت ها توصیه کنند.